promosi!
Handphone (hp) bukan barang ‘elit’ sekarang ini. Ndak seperti beberapa tahun nyang lalu, dimana hp bisa membawa orang kedalam sebuah dunia orang elit. Dahulu, dimana harga hp masih muahal n kartu perdana juga ‘naudzubilah’ mahalnya, orang masih harus mikir beruluh kali untuk bisa beli hp. Mau untuk apa kita beli hp?
Untuk komunikasi? Orang milih langsung ketemu aja kalo mau ngobrol, begitu alih-laih mereka disamping uang nyang cuman cukup buat beli makan. Buat ngirim sms. Lah makanan apa lagi tuh sms? Lebih asyik pake surat bisa panjang lebar kita nulis, juga kasihan nanti pak pos, dia gak ada kerjaan kalo kita gak nulis surat.
Tapi sekarang dimana dengan uang 100rebu bisa bawa pulang hp n harga kartu perdana baru cuman 10rebu(padahal aslinya cuman 6500 lho!) orang dah bisa bawa pulang hp, hp sudah menjadi barang biasa bagi kita. Bahkan beberapa orang punya beberapa hp untuk beberapa pacar keperluan berbeda. Kita sekarang malah akan malu bila ndak punya nomer hp! HARI GENE?
Nah, kmaren aku d sms ma nomer flesy jogja. Aku ndak kenal nih nomer. Setelah beberapa sms balesan ternyata itu nomer baru dari simbok kampung! Wheladalah, dapet hape cdma dari mana nih simbok? Ngapain beli hp lagi, padahal dirumah dah ada 3 hp, bapak dan simbok prasaan gak terlalu butuh hp? Buat apa coba? Smsan ma orang-orangan sawah? Mubadzir mbok! Tapi saat aku introgasi tanya, jawaban dari simbok bikin aku geleng2 kelapa eh kepala
“GO mae ben dgowonak ono pesenan salak”
Hebat, pesen salak seger skarang bisa langsung lewat hp!!! Ayooo, nyang mau pesen salak langsung sms ke Simbokku di 02746829718!!! Dijamin murah dan seger-seger!!!!wkwkkwkk, sualut!
Kreatif
Apakah setuju kalo kita semua nyang menulis di Alam dunia maya ahmad ini gila kreatif? Tentu saja kita semua gila kreatip, kalo tidak, kita tidak mungkin mau cape-cape buang duit cuman buat nulis.
Sebenarnya apa dan bagaimana kita bisa mencapai taraf kreatip nyang berguna bahkan cenderung gila hebat!!!!? Orang kreatip secara tidak sadar a.k.a nglindur telah berhasil melewati jalan ujian nyang belum tentu orang lain mampu melewatinya.
Orang kreatif selalu mengatakan ngomong dewe kepada dirinya sendiri untuk berhenti untuk berhenti. Setyiap merasa bosan mereka selalu meneriakkan BERHENTILAH BERHENTI bung!!!! Yah, orang yang kreatip, seperti anda semua, pasti tidak mau menerima berhenti sebagai tamu dalam setiap usahanya. Karena dengan modal berhenti untuk berhenti inilah orang kreatip bisa membuka pintu nyang tidak pernah bisa dibuka orang lain.
Modal kedua untuk menjadi orang kreatip adalah menghilangkan kata TIDAK dan BUKAN dalam kamus mereka. Karena kedua kata ini adalah racun mematikan untuk sebuah ke-kreatipan! Orang tidak akan pernah bisa melakukan hal-hal nyang dianggap mustahil bagi kebanyakan orang. Kata TIDAK dan BUKAN adalah kata-kata milik kaum pesismistis. Bukankah lebih baik ketidakmungkinan nyang dilakukan dari pada kemungkinan nyang TIDAK pernah dilakukan??
So, marilah kita menjadi oarng nyang kreatip, triakkan BERHENTILAH BERHENTI dan buang kata TIDAK juga JANGAN dalam kamus kita. Selamatkan dunia nyang kita cintai ini dari kemungkinan nyang tidak pernah kita lakukan!
Perang Bubat
Kenapa ya orang tuaku (yang notabebe orang Jawa tulen) ngelarang aku untuk pacaran, bahkan ampe nikah ma orang Sunda. Setelah aku cari-cari alasannya kesana kemari, ampe aku nanya ama temennya simbah, ternyata hal ini dilatar belakangi oleh peristiwa perang Bubat antara Majapahit dan Kerajaan Sunda.
Masih kata temenya simbah, perang Bubat diawali karena kesalah pahaman antara Hayam Wuruk aka Raja Majapahi, Gajah Mada, dengan Maharaja Linggabuana aka Raja Sunda.
Raja Hayam wuruk yang saat itu sedang mencari istri mendengar kabar kalo putri kerajaan Sunda terkenal kecantikannya. Singkat cerita Hayam Wuru (HW) mengirim lamaran kepada Linggabuana untuk mempersunting putrinya yang bernama Dyah Pitaloka Citraresmi. Linggabuana sangat senag dan beserta rombongan dia langsung menuju Majapahit untuk melangsungkan pernikahan. Oleh Hayam Wuruk mereka diterima dan ditempatkan di daerah Bubat.
Saat HW mau menemui rombongan kerajaan Sunda, dia dicegah oleh Gajah Mada. Gajah Madaingin supaya kerajaan mEnyerahkan Dyah Pitaloka bukan sebagai mempelai tapi senagi bukti penyerahan diri Sunda ke Majapahit. Ini sesuai dengan sumpah Palapa, kata Gajah Mada. HW masih bimbang, tetapi Gajah Mada sudah menemui Linggabuana dan mengatakan bahwa Dyah Pitaloka harus diberikan sebagai tanda penyerahan didi Kerajaan Sunda terhadap Majapahit.
Tentu saja Maharaja Linggabuana marah, dan terjadi pertengkaran diantara mereka. Gajah Mada pun dimaki-maki.
- “Ih angapa, Gajah Mada, agung wuwusmu i kami, ngong iki mangkw angaturana sira sang rajaputri, adulurana bakti, mangkana rakwa karěpmu, pada lan Nusantara dede Sunda iki, durung-durung ngong iki andap ring yuda.
- Abasa lali po kita nguni duk kita aněkani jurit, amrang pradesa ring gunung, ěnti ramening yuda, wong Sunda kagingsir, wong Jipang amburu, praptâpatih Sunda apulih, rusak wadwamu gingsir.
- Mantrimu kalih tinigas anama Lěs Beleteng angěmasi, bubar wadwamu malayu, anânibani jurang, amurug-murug rwi, lwir patining lutung, uwak setan pating burěngik, padâmalakw ing urip.
- Mangke agung kokohanmu, uwabmu lwir ntuting gasir, kaya purisya tinilar ing asu, mengkene kaharěpta, tan pracura juti, ndi sasana tinutmu gurwaning dustârusuh, dadi angapusi sang sadubudi, patitânêng niraya atmamu těmbe yen antu.”
Karena tidak ada kata sepakat maka Gajah MAda atas nama Kerajaan Majapahit akan menyerang kerajaan Sunda. Maharaja Linggabuana tidak terima harga dirinya diinjak-injak, dan dia mengatakan siap mati untuk itu. Maka terjadilah perang yang tika seimbang di Bubat.
- “yan kitâwĕdîng pati, lah age marĕka, i jĕng sri naranata, aturana jiwa bakti, wangining sĕmbah, sira sang nataputri.
- Wahu karungu denira sri narendra, bangun runtik ing ati, ah kita potusan, warahĕn tuhanira, nora ngong marĕka malih, angatĕrana, iki sang rajaputri.
- Mong kari sasisih bahune wong Sunda, rĕmpak kang kanan keri, norengsun ahulap, rinĕbateng paprangan, srĕngĕn si rakryan apatih, kaya siniwak, karnasula angapi.”
Seluruh rombongan kerajaan Sunda Di Bubat tewas termasuk Dyah Pitaloka. Akibat peristiwa Bubat ini, dikatakan dalam catatan tersebut bahwa hubungan Hayam Wuruk dengan Gajah Mada menjadi renggang. Gajah Mada sendiri tetap menjabat Mahapatih sampai wafatnya. Akibat peristiwa ini pula, di kalangan kerabat Negeri Sunda diberlakukan peraturan esti larangan ti kaluaran, yang isinya diantaranya tidak boleh menikah dari luar lingkungan kerabat Sunda, atau sebagian lagi mengatakan tidak boleh menikah dengan pihak timur negeri Sunda (Majapahit).
- “Sireñanira tinañan, unggwani sang rajaputri, tinuduhakěn aneng made sira wontěn aguling, mara sri narapati, katěmu sira akukub, perěmas natar ijo, ingungkabakěn tumuli, kagyat sang nata dadi atěmah laywan.
- Wěněsning muka angraras, netra duměling sadidik, kang lati angrawit katon, kengisning waja amanis, anrang rumning srigading, kadi anapa pukulun, ngke pangeran marěka, tinghal kamanda punyaningsun pukulun, mangke prapta angajawa.
- Sang tan sah aneng swacita, ning rama rena inisti, marmaning parěng prapta kongang mangkw atěmah kayêki, yan si prapta kang wingi, bangiwen pangeraningsun, pilih kari agěsang, kawula mangke pinanggih, lah palalun, pangdaning Widy angawasa.
- Palar-palarěn ing jěmah, pangeran sida kapanggih, asisihan eng paturon, tan kalangan ing duskrěti, sida kâptining rawit, mwang rena kalih katuju, lwir mangkana panapanira sang uwus alalis, sang sinambrama lěnglěng amrati cita.
- Sangsaya lara kagagat, pětěng rasanikang ati, kapati sira sang katong, kang tangis mangkin gumirih, lwir guruh ing katrini, matag paněděng ing santun, awor swaraning kumbang, tangising wong lanang istri, arěrěb-rěrěb pawraning gělung lukar.”
Inilah yang menjadi HUKUM TIDAK TERTULIS bagi orang tua di Jawa ataupun Sunda untuk tidak menjalin hubungan keluarga, mereka takut terjadi bencana. Tapi, aku sebagai pemuda masa kini, tentu gak setuju, kan cewek Sunda putih-putih?
))
Sukses
EMANG SUKSES ITU KALO MENURUTMU APA WAN..
wah..kita sukses di dunia itu ya kalo kita sudah mati..
selam kita masih hidup,kita akan terus berjuang..hehehehe..
tapi sukses kecilku,yaitu kalo aku bangun tidur,ngopi sambil baca koran,duwit sudah datang sendiri..
WOOOO SEMUA ORANG JUGA MAU…..
Diatas adalah sepenggal tulisan di blog temen stmku. Inti nyang bisa kuambil mentah kecut dari tulisan ini adalah bahwa kita tidak bisa atao belum bisa disebut orang sukses kalo blum mati. Yah, karena selama kita masih hidup, kita harus selalu belajar, bekerja, berusaha untuk membuat keadaan kita dan orang nyang kita sayangi menjadi lebih baik. Bahkan saat kitatidur pun itu kita selalu berusaha, paling tidak berusaha untuk menghilangkan lelah n pusing yang menggangu kita.
Kata orang, sukses itu kalo dah punya rumah sendiri, punya uang banyak, tiap hari cuman minum kopi sambil mbaca koran, n kalo malam ditemani ma istri nyang cantik dan selalu setia menemani tidur kita. Apa itu benar? Aku rasa tidak, karena dia harus mikirin bayar PBB, aer PAM. listrik, dia ahrus selalu mastiin kalo uang nyang disimpannya aman, uang untuk beli kopi, koran dan bedak lipstik istrinya selalu cukup! Dia harus selalu dipusingkan untuk memenuhi semua tanggung jawabnya. Hal ini jelas tidak bisa dibilang sukses, karena orang sukses adalah orang nyang udah tidak direpotin hal-hal kayak gituan.
Yah skali lagi, aku setuju ma temenku itu, kalo kita sukses kalo dah mati. Orang mati dah gak direpotin lagi, kalo ternyata dia masih repot berarti hantu duong?
17 Februari, 2008
9 Februari, 2008
8 Februari, 2008
